ระบบโรงเรียนให้ความสำคัญมุ่งเน้นผลการเรียนของเด็กมากๆๆ แต่กลับขาดกลไก supportเพื่อช่วยเด็ก อย่างแท้จริง

ขอวิงวอนโรงเรียนดังระดับประเทศสร้างระบบLearningSupportทางจิตใจแก่เด็กนักเรียนที่มีคุณภาพ ไม่มัวหลงงมงายกับคว้าโล่คว้าเหรียญ คว้าคณะดัง ทั้งที่ไม่ขาดแคลนทรัพยากร (สุริยเดว 2564) เป็นสามสัปดาห์ติดกันแล้วครับที่มีคนไข้นักเรียนวัยรุ่นระดับมัธยม ที่มีภาวะเครียดหนัก ซึมเศร้า จากการเรียนหนัก แม้เป็น online จากโรงเรียนดังมากๆ (ย้ำว่าดังมาก) ทั้งหลาย ที่น่าเสียใจที่ระบบโรงเรียนให้ความสำคัญมุ่งเน้นผลการเรียนของเด็กมากๆๆ แต่กลับขาดกลไก supportเพื่อช่วยเด็ก อย่างแท้จริง ขอวิงวอนโรงเรียนดังๆ top ten ทั้งหลาย ว่า ไม่อยากดูผลงานแค่การได้เหรียญโอลิมปิค หรือผลสัมฤทธ์ การเรียน รวมทั้งผลการไขว่คว้า เข้าคณะดังๆ ระดับประเทศ ได้มากน้อย แค่ไหน พอใจเพียงแค่นั้น แต่สิ่งที่อยากฝากผู้บริหารโรงเรียนดังมากๆๆเหล่านี้ รวมทั้งต้นสังกัด กระทรวงศธ.คือกลไก Learning support โดยเฉพาะ สุขภาพจิตใจของเด็กๆ แปลกมากที่โรงเรียนดังสนใจแต่เรื่องผลการเรียน แต่ขาดความจริงใจจริงจัง และการ set เป็นระบบเชิงรุกและมีคุณภาพแท้จริงในการดูแลสุขภาพจิตใจของเด็กๆ ปล่อยให้มีการ bullyกัน ทางจิตใจ ทั้ง ระดับผู้ปกครอง ระดับครู และระดับเด็ก กันเอง เพราะแก่งแย่งชิงดีชิงเด่น อวดสรรพคุณContinue reading “ระบบโรงเรียนให้ความสำคัญมุ่งเน้นผลการเรียนของเด็กมากๆๆ แต่กลับขาดกลไก supportเพื่อช่วยเด็ก อย่างแท้จริง”

“7 สัญญาณ” ที่แสดงว่าเรากำลังเลี้ยงลูกมาถูกทางแล้ว 😊

เราพ่อแม่หลายครั้งสงสัยว่า เอ๊ะ!!! เราเลี้ยงลูกถูกไหม ใช่ไหม ลองสังเกตุสัญญาณต่อไปนี้นะครับ …. “7 สัญญาณ” ที่แสดงว่าเรากำลังเลี้ยงลูกมาถูกทางแล้ว 😊 1.ลูกแสดงออกทางอารมณ์กับเราได้ ทั้งโกรธ เศร้าเสียใจ หรือ กลัว นั่นแสดงว่าลูกรู้สึกปลอดภัยที่จะเป็นตัวเองต่อหน้าเรา 2.ลูกมาหาเราเมื่อเค้าเจ็บหรือมีปัญหาไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ นั่นแสดงว่าเราเป็นพื้นที่ปลอดภัยสำหรับลูก ที่ลูกจะเข้ามาพักทั้งกายและใจได้เสมอ ตลอดชีวิตของเค้า 3.ลูกสามารถพูดคุยกับเราได้ในทุกปัญหา โดยที่ไม่กลัว มันเป็นสัญญาณที่บอกว่า เราและลูกยอมรับซึ่งกันและกัน หลายครั้งลูกไม่กล้าบอก ไม่กล้าเล่าเพราะกลัวพ่อแม่โกรธ กลัวพ่อแม่เสียใจ และกลัวพ่อแม่รับไม่ได้ 4.สิ่งที่เรา Feeedback กลับไปในสิ่งที่ลูกทำลูกเป็น ไม่ใช่การบ่นต่อว่า หรือตีตรา ไม่ว่าจะเป็น “เด็กไม่ดี ขี้เกียจ โง่ งี่เง่า ฯลฯ” แต่เป็นการสอน แนะนำ เพื่อให้ลูกมีพฤติกรรมที่ดีขึ้น 5.ให้กำลังใจลูกเสมอที่จะไปให้ถึงสิ่งที่ลูกฝัน หรือไปให้สุดศักยภาพของเค้า หลายครั้งพ่อแม่จะชี้นำลูกตลอดให้ไปในทางที่พ่อแม่ต้องการ แม้จะไปถึงเป้าหมายของพ่อแม่ แต่ลูกจะรู้สึกล้มเหลว กดดันและถูกควบคุมชีวิต 6.สามารถกำหนดขอบเขตในพฤติกรรมของลูก เพื่อให้ลูกปลอดภัยได้ ลูกทำได้แค่ไหน อะไรที่ทำได้ และอะไรที่ทำไม่ได้ เพราะอะไร ทำไมContinue reading ““7 สัญญาณ” ที่แสดงว่าเรากำลังเลี้ยงลูกมาถูกทางแล้ว 😊”

เราพ่อแม่เก่งมากในการพูดให้ลูก “เจ็บใจ”😥

เราพ่อแม่เก่งมากในการพูดให้ลูก “เจ็บใจ”😥เพราะสมองเราเติบโตกว่า รู้ว่าพูดแบบไหนเจ็บสุดๆพูดเพราะอยากให้ลูกดี อยากสอน อยากให้สำนึก อยากให้ลูกทำตาม ไม่อยากให้ทำ ผิดหวัง เสียใจ หรือ โกรธ ทนไม่ไหวแล้ว ….. แต่จะดีกว่าไหมถ้าเราจะใช้มันในการคุมสติตัวเอง สรรหาคำพูดที่พูดแล้วช่วยให้ลูกได้คิด ให้ลูกได้รู้ว่าเรากำลังเป็นห่วงเค้านะ 😊 Cr#ดีต่อลูก

“ลูกอายุเกือบสองขวบ กินข้าวยากมาก ไม่ยอมนั่งกินดี ๆ กินข้าวทีนึงเป็นชั่วโมง ไม่ต้องพูดถึงการกินข้าวเองเลยค่ะ ดูเค้าไม่มีความอยากในการกินข้าวเลย ทำทุกวิธีแล้วก็ไม่ยอมกินเลยค่ะ ต้องเปิดทีวีหรือการ์ตูนให้ดูและต้องเดินตามป้อน เล่นไปกินไปถึงจะยอมกินบ้าง ทำอย่างไรดีคะ” – คุณแม่ท่านหนึ่งตั้งกระทู้ถามในบอร์ดพันทิป แนวทางของคำถามนี้คุณแม่น่าจะพอตอบได้นะครับว่า #สิ่งที่ทำมามันไม่เวิร์ก แล้วถ้าสิ่งที่ทำอยู่นั้น ‘ผลลัพธ์’ ก็อยู่ตรงหน้าอยู่แล้วว่า ‘ทำไปลูกก็ไม่กินอาหาร’ ถามตัวเองก่อนว่า “แล้วยังจะทำต่อไปทำไม ?” … และถ้ายังยืนยันที่จะไล่ตามป้อนต่อไป #จะไล่ป้อนไปถึงเมื่อไร แล้ว “คุณแม่เหนื่อยและเครียดใช่ไหมครับที่ต้องมานั่งไล่ป้อนลูกแล้วลูกก็หันหัวหนี ไม่กิน อมข้าว หรือบางครั้งถุยข้าวใส่เสียด้วยซ้ำ” … คุณแม่ท่านนี้คงเหนื่อยและเครียดแหละเนอะ ไม่เครียดคงไม่มาโพสต์ถาม .. ลองตัดภาพไปมองในมุมของลูกดูสิครับ คนจะเล่นก็มีคนมาไล่ยัดอาหารใส่ปาก คนไล่ป้อนก็ทำหน้าเหนื่อยและเครียดใส่ หลายครั้งถูกดุ ถูกบังคับ บางทีบางบ้านอาจจะโดนฟาดเสียด้วยซ้ำ … หากเราเป็นลูก … เราจะอยากกินไหมล่ะครับ ถามใจตัวเองก่อน … หิวก็ไม่หิวเพราะกินไปเรื่อย ๆ ข้าวมื้อนึงกิน ๆ หยุด ๆ เป็นชั่วโมง สักพักมีนม มีผลไม้Continue reading

ลูกโตแล้วไม่เล่าอะไรให้เราฟัง เพราะอะไรกันนะ?

ลูกโตแล้วไม่เล่าอะไรให้เราฟัง เพราะอะไรกันนะ? ขอขอบคุณข้อคิดดีๆจาก ครูก้า อาจารย์กรองทอง บุญประคองผู้ก่อตั้งและผู้บริหารโรงเรียนจิตตเมตต์ (ปฐมวัย) ค่ะ 🥰

เมื่อแม่วัย40บวกต้องเผชิญ สภาวะ #Midlifecrisis !!!

เมื่อแม่วัย40บวกต้องเผชิญ สภาวะ #Midlifecrisis !!! โดย หมอเดว นี่เป็นอีกช่วงชีวิตหนึ่งของวิบากกรรม ที่แม่หลายคนต้องเผชิญ เมื่อแม่อายุตัวเลข40ขึ้น ตา ยาย แก่ตัวลง เจ็บอิดอิด ออด ออด บ้างก็หนัก นอนเตียง ขณะที่แม่ที่มีลูก ก็ก้าวเข้าสู่วัยรุ่น ที่พร้อมจะทะเลาะกับแม่ได้ตลอดเวลา แถม ถ้าเจอลูก ที่ เลี้ยงยาก บ้าพลัง ติดเกม คุมอารมณ์ไม่ได้ขณะที่แม่เตรียมตัวเข้าวัย ใกล้หมดประจำเดือน ร้อนวูบวาบ หงุดหงิด ง่ายแต่ลูกสาวที่กำลังเข้าวัยรุ่น ก็กำลังจะเพิ่งเริ่มมีประจำเดือน ออกอาการคล้ายๆแม่ ร้อนวูวาบ หงุดหงิดง่ายสภาพที่เล่านี้ยังไม่นับหากครอบครัว หย่าร้าง สภาวะยากลำบาก หรือ ต้องออกไปทำมาหากินร่วมไปด้วย ฉะนั้น ช่วงชีวิต 40บวก ๆ จึงเป็นวัยที่วิกฤติ ในช่วงหนึ่งที่ต้องประคับประคองผ่านไปให้ได้หากผ่านช่วงนี้ไปได้ อาการ ม้าพยศ ของลูก ความไม่เข้าใจหรือเอาแต่อารมณ์ ของ อากง อาม่า ตา ยาย จะค่อยๆผ่านไปได้Continue reading “เมื่อแม่วัย40บวกต้องเผชิญ สภาวะ #Midlifecrisis !!!”

เด็กๆก็เครียดเพราะโควิดได้

เด็กๆก็เครียดเพราะโควิดได้ จากคอมเมนท์ของคุณแม่ หมอจึงนำมาเขียนเป็นบทความเย็นนี้ค่ะ ช่วงนี้เด็กๆ ได้รับผลกระทบจากสถานการณ์การระบาดของโควิด-19 ทั้งในแง่ของการใช้ชีวิตประจำวันที่เปลี่ยนไป เด็กไม่ได้ไปโรงเรียนตามปกติ มีทั้งช่วงที่ต้องหยุดเรียน ช่วงที่เรียนออนไลน์ ไม่ได้ออกไปทำกิจกรรมนอกบ้าน ไม่ได้เล่นกับเพื่อนๆ เหมือนเดิม หรืออาจจะเป็นเพราะความเครียดของคนในบ้านที่มากขึ้น เช่น พ่อแม่เครียดเรื่องรายได้ที่ลดลง พ่อแม่ต้องเวิร์คฟรอมโฮม ฯลฯ คนในบ้านเครียด และแม้จะไม่ได้บอกเด็กๆ ว่าเราเครียดนะ แต่เด็กก็อาจจะรับรู้ได้ถึงหน้าตาเคร่งเครียด หรือ ความเครียดจากการดูข่าวโควิดที่น่ากลัวต่างๆ เป็นต้น เราคงเปลี่ยนแปลงการระบาดไม่ได้ง่ายดายนัก ตัวเลขคนติดเชื้อยังค่อนข้างสูง และไม่แน่ใจว่าจะเป็นเช่นนี้ไปอีกนานเท่าไหร่ สิ่งที่เราทำได้คือ ช่วยให้เด็กๆ (รวมถึงตัวเราด้วย) จัดการกับความเครียดที่เกิดได้ดีขึ้น . ก่อนอื่นต้องรู้ก่อนว่า เมื่อเด็กเกิดความเครียดแล้ว เด็กจะเป็นอย่างไร ? เด็กมีความเครียดได้ ความเครียดของผู้ใหญ่กับเด็กอาจแตกต่างกัน เพราะผู้ใหญ่จะสามารถบรรยายความรู้สึกความคิดของตัวเองได้ เนื่องจากมีความเข้าใจในเรื่องของอารมณ์ความรู้สึกต่างๆ แต่ในเด็กโดยเฉพาะเด็กเล็กที่ยังมีพัฒนาการทางภาษาไม่ดีเพียงพอ ยังไม่มีความเข้าใจและยังไม่สามารถสื่อสารอารมณ์ความรู้สึกของตัวเองได้ เวลาที่เด็กเครียด เด็กก็อาจจะแสดงออกด้วยพฤติกรรม เช่น ดื้อ ต่อต้าน ก้าวร้าวมากขึ้น ขาดสมาธิ นอนไม่หลับ ฝันร้าย มีปัญหาการการกิน ปัสสาวะราด พัฒนาการถดถอย อะไรที่เคยทำได้ก็กลับทำไม่ได้Continue reading “เด็กๆก็เครียดเพราะโควิดได้”

เข้าใจวัยรุ่น

‘เบลล่า’ เด็กวัยรุ่นคนหนึ่ง สนิทกับแม่ของเธอมาก แต่ก็มักจะเถียงกันกับแม่เสมอ ล่าสุดคือเรื่อง .. เวลาในการอาบน้ำ จริงๆ ก่อนหน้านี้แม่และเบลล่าก็มีเรื่องเถียงกันหลายเรื่อง ส่วนใหญ่เป็นเรื่องจิปาถะในชีวิตประจำวัน เช่น กินข้าว พับผ้าห่ม สระผม แปรงฟัน ฯลฯ เรื่องอาบน้ำก็เช่นกัน . หมอเปิดโอกาสให้แต่ละคนอธิบายเหตุผลของตัวเอง แม่บอกว่าเบลล่าอาบน้ำนานเกินไป คือ อาบนานกว่าครึ่งชั่วโมง ทำให้คนอื่นไม่ได้ใช้ห้องน้ำ และแม่อยากให้หนูเอาเวลามาทำอย่างอื่นที่มีประโยชน์กว่า ส่วนเบลล่าบอกว่า ก็ห้องน้ำมีตั้งหลายห้องอ่ะแม่ ตอนนี้หนูปิดเทอมนะ จะอาบน้ำนานๆ มันจะเสียเวลาอะไรมากมาย และหนูอาบให้สะอาดน่ะแม่ มันมีโควิดนะ เมื่อถามในรายละเอียด จริงๆ คือ ครึ่งชั่วโมงนั้นแค่เวลาอาบน้ำ แต่บวกเวลาที่เด็กไปนั่งเล่นมือถือในห้องน้ำด้วยประมาณชั่วโมงหนึ่ง แม่ลูกให้หมอตัดสิน ตกลง 30 นาทีมันนานไปไหม ก่อนอื่นหมอก็หาข้อมูลประกอบการพิจารณาก่อน ด้วยการหาใน กูเกิล พิมพ์คีย์เวิร์ดว่า “appropriate shower length” ข้อมูลในกูเกิลมีหลากหลายค่ะ ก็หาจากแหล่งที่เชื่อถือได้ ทำให้ได้คำตอบว่าเวลาในการอาบน้ำที่เหมาะสมควรจะเป็น 5-15 นาที ถ้านานกว่านั้นจะผิวแห้ง ถ้าอาบนานๆ ผิวจะไม่สวยContinue reading “เข้าใจวัยรุ่น”

ความสุข จะไม่มีใครหามันพบเมื่อเรามองหาแต่ความสุขของเรา แต่ถ้าทุกๆคนใส่ใจซึ่งกันและกัน เราจะพบความสุขได้เร็วขึ้น

คุณครูนำลูกโป่งไปโรงเรียน และขอให้เด็กๆเป่า ให้มันขยายเต็มใบ หลังจากนั้นให้แต่ละคนเขียนชื่อของพวกเขาบนลูกโป่งของตัวเองต่อจากนั้นให้เด็กๆ โยนลูกโป่งทั้งหมดลงในห้องโถง คุณครูก็กระจายลูกโป่งไปทั่วบริเวณห้อง และบอกเด็กๆว่าให้เวลา 5 นาที เพื่อหาลูกโป่งที่มีชื่อของตัวเอง เด็กๆ วิ่งไปรอบๆ มองไปเรื่อยๆ จนกระะทั่งเวลาหมดไปไม่มีใครเจอลูกโป่งของตัวเอง…คุณครูเลยบอกให้พวกเขาหยิบลูกโป่งใบที่ใกล้ตัวเองที่สุด และนำไปให้คนที่มีชื่อบนลูกโป่ง ภายในเวลาไม่ถึง 2 นาที ทุกคนก็มีลูกโป่งที่มีชื่อตัวเองหลังจากจบการเล่นเกมคุณครูก็บอกเด็กๆว่า” ลูกโป่งก็เหมือนความสุข จะไม่มีใครหามันพบเมื่อเรามองหาแต่ความสุขของเรา แต่ถ้าทุกๆคนใส่ใจซึ่งกันและกัน เราจะพบความสุขได้เร็วขึ้น “ Cr.Mongkhonrata Sukhasvasdi

พ่อแม่ควรเข้าใจกรอบความคิดที่แตกต่างกัน อย่าด่วนตัดสินว่ากรอบความคิดของเราโอเคและดีกว่าของลูก

‘ไอริน’ เด็กหญิงวัยรุ่นอายุ 13 ปี พ่อแม่พามาหาหมอเพราะรู้สึกว่า ลูกไม่ค่อยมีเพื่อน และเป็นเด็กเงียบๆ ไม่ชอบคุยกับคนอื่น “ลูกชอบอยู่บ้าน ไม่ชอบออกไปเจอคนเยอะ บางทีไปเจอคนมากๆ เขาบอกว่าเหนื่อย เสียงดัง ชอบอ่านหนังสือ ทำอะไรเงียบๆ ที่บ้าน” ด้วยความรักและเป็นห่วงที่พ่อแม่มีให้ลูก หลายครั้งที่พ่อแม่พาลูกมาหาจิตแพทย์เด็กและวัยรุ่น เมื่อพ่อแม่บอกปัญหาของลูกที่พ่อแม่เป็นกังวล บางครั้งหมอก็พบว่า ตรงนั้นมันไม่ได้เป็นปัญหา แต่มันเป็นความแตกต่างที่ลูกๆ ไม่ได้เป็นอย่างที่พ่อแม่คิดว่ามันโอเคเท่านั้น คุณแม่ของไอรินบอกว่า พยายามจะบอกให้ลูกออกไปเที่ยวกับเพื่อน และบางทีก็พาไปคุยกับญาติๆ คนอื่น แต่เด็กก็ไม่ค่อยชอบไป แม่พยายามบอกให้ลูกมีเพื่อนเยอะๆ หน่อย คุณแม่คิดว่าการมีเพื่อนมากๆ จะดีกับตัวลูกเมื่อเป็นผู้ใหญ่ ส่วนตัวของคุณแม่นั้น เป็นคนที่มีมนุษยสัมพันธ์ดี มีเพื่อนหลายคน ชอบการเข้าสังคมมาก แต่ลูกสาวจะมีบุคลิกแตกต่างสักหน่อยเมื่อคุยกับไอริน หมอพบว่าเธอเป็นเด็กที่มีบุคลิก Introvert คือชอบความสงบมากกว่าการไปเข้าสังคม สนุกกับการทำอะไรคนเดียว หรือกับคนที่คุ้นเคย เธอมีเพื่อนสนิทสองคน ที่คุยด้วยได้ทุกเรื่อง ก็รู้สึกว่าตัวเองมีความสุขดี พ่อแม่ส่วนใหญ่ ด้วยความรักและเป็นห่วงลูกอย่างมาก บางที่ก็มักจะมีกรอบความคิดของตัวเองว่า แบบนี้แหละคือความปกติ แบบนั้นต้องไม่ปกติ ลูกต้องเปลี่ยนต้องปรับให้เป็นอย่างที่แม่คิดว่ามันดี ไม่งั้นน่าจะไม่ดีกับลูกแน่ๆไม่ว่าจะเป็นบุคลิกภาพ นิสัย ความคิด การใช้ชีวิตContinue reading “พ่อแม่ควรเข้าใจกรอบความคิดที่แตกต่างกัน อย่าด่วนตัดสินว่ากรอบความคิดของเราโอเคและดีกว่าของลูก”