My World My Life

เหตุเกิดเมื่อประมาณ เดือนเมษายน 2015 ซึ่งเป็นปีที่ธุรกิจสิ่งทอที่ทำงานมานานเป็น 10 ปี เริ่มปิดกิจการลง เนื่องจากไม่สามารถแข่งขันกับคู่แข่งขัน ผมลืมเล่าว่าคู่แข่งขันของเราเป็นโรงงานจากต่างประเทศ ต้นทุนของเราสูงกว่าคู่แข่งขัน เช่น ปากีสถาน อินเดีย เวียดนาม อินโดนีเซีย ทำให้บอร์ดบริหารตัดสินใจปิดกิจการ และทำให้ผมตัดสินใจออกมาทำกิจกาของตัวเองเป็นกิจการเกี่ยกับ การศึกษาของเด็กเล็ก โดยทำการเปิดที่ห้างสรรพสินค้าในเดือนพฤศจิกายน 2015 โดยเหตุผลที่เลือกเปิดในห้าง เพราะเรามองว่าลูกค้าเยอะกว่าการเปิดสาขานอกห้าง แต่หลังจากเปิดได้ไม่นาน เราก็เริ่มรู้สึกถึงการแข่งขันที่รุนแรง เพราะในห้าง มีคู่แข่งขันเยอะ ประกอบกับเราเป็นผู้เล่นหน้าใหม่ซึ่งต้องให้ความรู้กับผู้ปกครองเยอะสำหรับการสอนในรูปแบบใหม่ ไม่เหมือนกันการสอนแบบเก่าที่เน้นเรื่องการอ่าน การเขียนแต่เด็ก และใช้พื้นที่ในการสอนน้อย ในขณะที่เราต้องใช้พื้นที่เยอะในการสอนไม่ใช่ให้เด็กนั่งโต๊ะเรียนตลอดเวลาเพราะเราต้องการให้เด็กมีพื้นที่ในการทำกิจกรรมเวลาเรียน เราเลยต้องใช้พื้นที่มากกว่าคู่แข่งถึง 3 เท่า ลองนึกดูว่าแค่ค่าเช่าต้นทุนเราก็สูงกว่าคู่แข่งแล้ว ยังไม่รวมถึงราคาขายที่ไม่สามารถขายได้สูงมากเนื่องจากราคาของคู่แข่ง เราทนต่อสู้ทำโรงเรียนมาถึง 4 ปี ก็ทนไม่ไหวเพราะขาดทุนอยู่ทุกเดือน ทำให้ตัดสินใจปิดกิจการ แต่ก็ถือว่าเรายังโชคดีมากเพราะหลังจากที่เราปิดกิจการไปในช่วงเดือนกันยายน 2019 อีก 4 เดือนต่อมาในเดือนมกราคม 2020  ก็เกิดเหตุการณ์การแพร่ระบาดของ COVID-19 ซึงส่งผลกระทบกับโรงเรียนทั้งหมดซึ่งไม่สามารถเปิดเรียนได้เหมือนปกติ อย่างน้อยนับว่าเป็นโชคดีของผม ที่ปิดโรงเรียนไปก่อนที่จะเกิดปัญหา

หลังจากที่เราปิดกิจการผมก็ได้เริ่มกลับมาทำธุรกิจเกี่ยวกับสิ่งทออีกครั้ง โดยครั้งนี้กลับมารับงานทำเสื้อผ้าสำเร็จรูป แต่ไม่ได้ประสบความสำเร็จเท่าไหร่นักเพราะผมไม่สามารถหาลูกค้าได้มากพอ ประกอบกับสถานการณ์โควิท ทำให้ภาพรวมธุรกิจไม่ดีมาจนถึงตอนนี้ปลายปี 2021

อย่างไรก็ตามในช่วงปี 2014 – 2021 ก็เป็นช่วงทีดีของผมเหมือนกันเพราะผมได้มีลูก 2 คน เป็นผู้ชายคน ผู้หญิงคน  ซึ่งทำให้ชีวิตผมเติมเต็มมากยิ่งขึ้น ทุกอย่างที่ทำคือตั้งใจทำเพื่อลูกทั้งหมด แต่ในทางคู่ขนานการทำธุรกิจกลับไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นผมก็ยังต้องหาธุรกิจ หาช่องทางหาเงินต่อไป ยิ่งช่วงนี้เกิดเหตการณ์ เรื่องโควิทระบาดไปทั่วโลกทำให้ธุรกิจโดนผลกระทบไปหมดโดยที่ เรายังไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ เหตุการณ์เหล่านี้จะผ่านไป แต่ถึงผ่านไปเราก็จะไม่กลับไปเหมือนเดิมได้อีกแล้ว 

กลับมาที่ตัวเอง ทำงานมาหลายอย่างชอบมากที่สุดคือการขาย เพราะได้ติดต่อกับผู้คนเยอะ ได้เดินทางไปติดต่อซึ่งผมเป็นคนชอบงานทางนี้มาก และอีกอย่างที่ชอบคือการอ่านข่าว อ่านหนังสือ พอมาคิดว่ามันมีงานอะไรบ้างทีจะทำให้ผมสามารถพูดคุยกับคน และใช้ประโยชน์จากการอ่านได้บ้าง ทำให้นึกถึงงานเขียน ที่จะทำให้ผมสามารถใช้ประโยชน์จากสิ่งที่ชอบได้ ผมเลยมาลองเขียนเล่าเรื่องให้ทุกคนฟัง เผื่อจะเป็นกำลังใจให้ทุกคนในตอนนี้ เพราะในตอนที่เรารู้สึกว่าเราเจอแต่เรื่องไม่ดี มันมักจะมีเรื่องดีๆ เข้ามาเหมือนกัน ถ้าเรามีมุมมองที่ดี เราจะรู้ว่าชีวิตเราไ่ม่ได้แย่เลย ….

Published by #พ่อลูกเจนอัลฟ่า

ประสบการณ์คุณพ่อลูกเจนอัลฟ่า 2 คน และบริหารโรงเรียนเสริมพัฒนาการเด็กเล็กตั้งแต่ปี 2015

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: