ทำอย่างไร ถ้าลูกไม่ชอบแพ้ ต้องชนะตลอด

‘ไตตั้น’ เด็กชายอายุ 6 ขวบ พ่อแม่พามาตรวจด้วยเรื่อง ไม่ชอบแพ้ ต้องชนะตลอด “ลูกผมเป็นคนไม่ชอบแพ้ แพ้ไม่เป็น”ไตตั้นเป็นลูกคนแรก เป็นเด็กคนเดียวในบ้าน ตอนอยู่ที่บ้านพ่อแม่และทุกคนในบ้านจะแกล้งแพ้ให้ไตตั้นเวลาที่เล่นกัน เพราะอยากให้ไตตั้นมีความสุขแต่พอไปโรงเรียน เล่นกับเพื่อนๆ ไม่มีใครแกล้งแพ้ให้ไตตั้น เวลาแพ้ไตตั้นจะโวยวายงอแง จนเพื่อนไม่อยากเล่นด้วย “จะทำยังไงดีครับหมอ ที่จะให้ลูกรู้จักที่จะแพ้เป็นบ้าง ผิดหวังเป็น ยอมรับเวลาที่แพ้ หรือทำอะไรแล้วไม่สมหวัง”.จริงๆ ไม่มีใครหรอกที่ชอบที่จะแพ้หรือผิดหวังหรอกค่ะทุกคนไม่ว่าจะเป็นเด็กหรือผู้ใหญ่ก็ไม่ชอบความพ่ายแพ้หรือผิดหวังทั้งนั้น มันเป็นเรื่องปกติ แต่ถึงจุดหนึ่งเมื่อเขามีความเข้าใจเพียงพอ เขาก็จะเรียนรู้ที่จะยอมรับมัน โดยที่ไม่ฟูมฟายจนเกินไป สิ่งสำคัญคือ ผู้ใหญ่จะช่วยให้เด็กเรียนรู้ที่จะเข้าใจและยอมรับความพ่ายแพ้และผิดหวังในบางครั้งบางคราวได้อย่างไร.ก่อนอื่นต้องเข้าใจว่า การที่เด็กจะเข้าใจและยอมรับได้ เขาต้องผ่านความรู้สึกที่เสียใจและผิดหวังตามธรรมชาติก่อน ดังนั้นเวลาที่เด็กแพ้แล้วเขาร้องไห้งอแงหรือโวยวายอยากได้อะไร อยากเอาชนะ พ่อแม่ต้องเข้าใจว่า มันเป็นเรื่องธรรมดา ไม่ใช่ว่าเพราะไม่อยากให้เด็กร้องไห้ เลยปกป้องเขาไม่ใช้เผชิญกับความพ่ายแพ้ ด้วยการยอมตามและทำให้เขาสมหวังดังใจไปทุกเรื่องเช่น เราใช้วิธียอมแพ้ให้เขาตลอด เพื่อเขาจะได้ยิ้ม หัวเราะ ดีใจ เด็กก็จะไม่ค่อยมีประสบการณ์ที่จะเรียนรู้ไปตามธรรมชาติ เค้าจะเคยชินกับการที่ชนะและสมหวังไปทุกครั้ง แต่ในชีวิตจริงมันเป็นไปไม่ได้ที่เราจะตามไปยอมแพ้ให้เขาสมหวังได้ตลอด.ถ้าเป็นเด็กเล็กๆ ในเวลาที่เล่นกัน พ่อแม่ หรือผู้ใหญ่เล่นกับเด็กก็ให้ลูกรู้จักการแพ้ชนะตามโอกาสที่เหมาะสม ไม่ต้องไปแกล้งแพ้หรืออะไรเกินไป ส่วนเวลาที่เด็กแพ้แล้วร้องงอแง ร้องไห้ ให้เข้าใจว่าเป็นเรื่องปกติ ยิ่งเด็กเล็กเล็กก็ยิ่งจะแสดงออกมาก ผู้ใหญ่แค่ทำความเข้าใจอารมณ์เขา ปลอบเขา ให้กำลังใจ แต่อย่ายอมแพ้ แกล้งแพ้ รอให้เด็กอารมณ์ดีขึ้น เขาก็จะกลับมาเล่นใหม่ได้เหมือนเดิม แล้วตอนไหนที่เขาแพ้แต่ไม่ร้องไห้งอแงมากนัก ก็ให้ชมเชยว่าเขาทำตรงนั้นได้ดี ในการจัดการความรู้สึกที่เกิดตรงนี้เหมือนกันกับเวลาที่เขางอแงอยากได้ของเล่น หรืออะไรที่ไม่มีเหตุผล ก็ไม่ควรตามใจให้เขาสมหวังไปทุกเรื่อง สอนให้เขาเข้าใจและรอคอยได้อย่างเหมาะสม.เมื่อเขาเติบโตขึ้นไปและมีวุฒิภาวะที่มีมากขึ้น เขาก็จะเรียนรู้ที่จะยอมรับเวลาที่พ่ายแพ้และผิดหวังตามเหตุผลมากขึ้น ไม่เป็นอารมณ์กับมันเกินไป อยู่ร่วมกับคนอื่นได้ในสังคม โดยการยอมรับกฎกติกา รู้จักแพ้และชนะ แต่แน่นอนเวลาพ่ายแพ้ ไม่สมหวัง มันก็คงยังผิดหวังเป็นธรรมดา ขนาดเราเป็นผู้ใหญ่เวลาที่ทำอะไรแล้วแพ้หรือผิดหวังเราก็ยังเซ็งเลยใช่ไหมคะ อย่างทีมบอลที่เราเชียร์เกิดแพ้ เรายังหงุดหงิด เซ็งไปเป็นวันๆ ก็มี แต่เราก็รู้ดีว่าเราก็ไม่ได้ถึงกับเซ็งจนทำอะไรไม่ได้ ก็ยังใช้ชีวิตได้เป็นปกติ นั่นก็ถือว่าโอเคค่ะ เด็กๆ ของเราก็เหมือนกันพ่อแม่ไม่สามารถทำให้ลูกมีความสุขด้วยการทำให้เขาสมหวังไปทุกเรื่อง แต่ควรสอนให้เข้าใจความผิดหวัง เรียนรู้ยอมรับเรื่องที่เกิดขึ้นแล้ว และค่อยๆ ก้าวผ่านไปได้อย่างมีสติหวังว่าบทความนี้จะมีประโยชน์ค่ะ.หมายเหตุ: เรื่องของไตตั้นเป็นเรื่องที่หมอดัดแปลงมาจากกรณีที่เกิดขึ้นจริง เพื่อไม่ให้มีผลกระทบกับบุคคลที่สาม

Cr. #หมอมินบานเย็น#ข้อคิดจากห้องตรวจจิตเวชเด็ก

Published by #พ่อลูกเจนอัลฟ่า

ประสบการณ์คุณพ่อลูกเจนอัลฟ่า 2 คน และบริหารโรงเรียนเสริมพัฒนาการเด็กเล็กตั้งแต่ปี 2015

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

<span>%d</span> bloggers like this: