“ภาษา” มีช่วงการเรียนรู้ที่จำกัด เรียนภาษาอังกฤษ ภาษาที่ 2 เมื่อไหร่ดี?

“ภาษา” มีช่วงการเรียนรู้ที่จำกัด เรียนภาษาอังกฤษ ภาษาที่ 2 เมื่อไหร่ดี?

ครูได้มีโอกาสดู Tedtalk งานวิจัยเกี่ยวกับการเรียนรู้ทางภาษาของเด็กทารกจนโต ครูเคยอ่านวิจัยอื่นๆมาก่อนแล้ว พบว่าช่วงอายุที่เด็กยังเรียนภาษาได้ดีและง่ายสำหรับเขาที่สุด คือ ช่วงก่อน 7 ขวบ หลังจากนั้นก็ยังเรียนได้ แต่จะยากขึ้นเรื่อยๆ จนเข้าสู่วัยรุ่น ทุกภาษาจะเรียนยากเหมือนสมองผู้ใหญ่เลยทีเดียว

วิจัยนี้บอกว่า เด็กเมื่อเกิดมาจะรับเสียงต่างๆ ของทุกภาษาไว้หมด (แต่ละภาษาจะมีโทนเสียงไม่เหมือนกัน) และเมื่อเขาเทสเด็กอายุ 6-8 เดือน พบว่าเด็กมีความสามารถที่จำรับเสียงของภาษาต่างๆได้เท่ากันไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน

แต่พอวัดอีกทีเมื่ออายุ 1 ขวบ พบว่า เสียงโทนภาษาไหนที่เด็กไม่ได้ยิน เด็กจะตัดออก เขาจะเริ่มเลือกฟังเสียงและภาษาที่เขาคุ้นเคยเท่านั้น เช่น ถ้าได้ยินแต่เสียงภาษาไทยก็จะรับฟังเสียงภาษาไทยเท่านั้น

หลังจากนั้นเขาลองให้ครูจีนมาเล่น เล่านิทาน เป็นภาษาจีนกับเด็ก 6-8เดือน เดือนละ 12 ครั้ง ในบรรยากาศแบบเหมือนมีญาติคนจีนมาเล่นด้วย พอเทสอีกทีตอน 1 ขวบ พบว่าเด็กที่ได้เล่นเป็นภาษาจีน 12 ครั้งต่อเดือน มีความสามารถที่จะรับเสียงโทนของภาษาจีนได้ดีเท่าเด็กจีน

แต่เมื่อลองให้เด็กเล็ก ลองฟังภาษาจีนผ่านทางสื่ออิเล็กทรอนิค กลับไม่ได้ผลแบบเดียวกัน เขาพบว่า เด็กเรียนรู้ภาษา เพื่อความสัมพันธ์ เพื่อการสื่อสาร เขาอยากมีความสัมพันธ์กับคนที่เขาเจอหน้า เขาจึงเรียนรู้ภาษาเหล่านั้น

แน่นอนว่า การนำภาษาอื่นๆ มาให้ลูกคุ้นเคยตั้งแต่เล็กจากภายนอก คงทำได้ยาก ถ้าพ่อแม่ไม่ได้พูดภาษาต่างประเทศ พ่อแม่ไม่จำเป็นต้องกดดันเกินไป อย่างไรความสามารถในการรับรู้ทางภาษาก็ยังพีคอยู่มากๆ จนถึงอายุ 7 ขวบ

แต่จากประสบการณ์การสอนนักเรียนไทย ครูพบว่า สำหรับเด็กไทย ถ้าเริ่มตั้งแต่เล็กๆ 2-3 ขวบได้จะดีที่สุด เพราะเราเจอนักเรียนอายุมาก 5-6 ขวบ ส่วนใหญ่เขินขาย กลัวผิด ทำให้สอนยาก เรียนรู้ยาก เพราะพอไม่อยากผิด ก็จะไม่ยอมพูด พอไม่ยอมพูด ก็ไม่ได้ฝึกฝน ทำให้พัฒนาต่อได้ยาก ต่างกับเด็กที่มาเรียนตอนเล็กๆ

เด็กเล็กจะยากแค่ช่วงแรก ที่จะร้องไห้จากความเป็นเด็ก ไม่ได้ดั่งใจ คิดถึงพ่อแม่ แต่พอเขาผ่านไปได้ เขาจะเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว และไม่คิดมาก ไม่สนใจความถูกผิด

พ่อแม่หลายคนพูดภาษาอังกฤษได้ แต่ไม่พูด เพราะกลัวพูดผิด แล้วลูกจะผิดตาม จริงๆ ครูมักแน่นำว่า ถ้าพ่อแม่พอพูดได้ พูดไปเถอะ มันเป็นการแสดงพฤติกรรมที่ดีให้ลูกเห็น เห็นว่าพ่อแม่ก็พยายาม และการพูดไปก่อนเท่าที่พูดได้ เวลาครูสอน ก็แค่พูดซ้ำว่าที่เขาต้องการพูด มันต้องพูดยังไง แต่ถ้าไม่พูดเลย ครูต้องทำให้พูดก่อน ซึ่งก็ใช้เวลา

ยิ่งโต การเรียนภาษาก็ยากขึ้นไปตามอายุ แต่ถ้าลูกมีความกระตือรือล้นอยากรู้และพยายาม เขาก็เรียนรู้ได้ทุกอย่าง ดังนั้นถ้าวันนี้พ่อแม่ไม่พร้อม ก็ไม่จำเป็นต้องเสียใจและเสียดาย

Cr. http://www.carrollprep.com

Published by #พ่อลูกเจนอัลฟ่า

ประสบการณ์คุณพ่อลูกเจนอัลฟ่า 2 คน และบริหารโรงเรียนเสริมพัฒนาการเด็กเล็กตั้งแต่ปี 2015

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

<span>%d</span> bloggers like this: