พี่น้อง เราบังคับใครให้รักใครไม่ได้ แต่เรารักพี่ให้มากๆก่อนความรักจะล้นไปที่น้องเอง

เราบังคับพี่ให้รักน้องไม่ได้ เราบังคับใครให้รักใครไม่ได้ทั้งนั้น เรารักเขามากๆ ก่อนความรักจะล้นไปที่น้องเอง

ความข้อนี้เป็นจิตวิเคราะห์ ความรักมีปริมาณและไหลได้ จากที่สูงลงที่ต่ำ
เรารักพี่ให้มาก รักจนล้น ความรักจะล้นแล้วไหลลงมาที่น้อง

สมมติว่ามีน้องหลายคน ความรักจะไหลล้นลงมาทีละชั้นๆ ได้เอง ด้วยกลไกนี้ลูกสามคนจึงไม่มีคำว่าเด็กวันพุธ Wednesday Child เพราะความรักจะไหลสู่คนกลางจนเต็มก่อนแล้วจึงไหลลงต่อไป คนกลางจึงจะรักน้องเล็ก และเคารพพี่ใหญ่

ถ้ามีลูก 13 คน ความรักไหลไปเรื่อยๆเช่นกัน พี่ใหญ่มักเป็นคนทำงานหาเงินมาเลี้ยงน้อง ที่จริงพี่ใหญ่ช่วยแม่อุ้มน้องตั้งแต่วันแรก

แม้ว่าสมัยโบราณมิได้มีธรรมเนียมว่าพ่อแม่ต้องให้เวลาลูกมากๆ พ่อแม่พาพี่ใหญ่พี่รองทำงานตั้งแต่แรกๆ แต่เพราะทำเช่นนั้นนั่นเองพี่ใหญ่พี่รองจึงเป็นผู้ใหญ่รวดเร็วมาก มิได้ต้องมากระจององแงขี้อิจฉาเหมือนพี่ๆสมัยนี้

ผู้ใหญ่มีหน้าที่ป้องกันเด็ก จะเห็นว่าเรื่องพี่น้องเป็นเรื่องพัฒนาการตามลำดับชั้นด้วย (epigenesis) พี่จะป้องกันน้อง

เราให้เกียรติพี่ในฐานะคนที่เกิดก่อน จึงให้ความสำคัญมากกว่า – เล็กน้อย เราไม่ลำเอียงและมิได้บอกว่าให้ลำเอียง

ห้ามพูดว่ารักพี่มากกว่า แม้ในยามค่ำคืนหรือตอนที่น้องหลับหรืออยู่ส่วนตัว เพราะนั่นไม่จริง รวมทั้งอย่าคิดว่าน้องจะไม่ได้ยิน

สมมติว่ามีคนใดคนหนึ่งรู้สึกว่าพ่อแม่ลำเอียง คำสำคัญคือคำว่า รู้สึก หรือ feeling

อะไรที่ใครรู้สึกอะไร ขอให้รู้ว่าจริง

ความหมายคือขอให้รู้ว่ายุ่งแล้วเรา เขารู้สึกไปแล้ว ถึงตอนนี้จริงหรือไม่จริงมิใช่เรื่องสำคัญสำหรับคนที่รู้สึกไปแล้ว ก็มันรู้สึกไปแล้วนี่ และมีเหตุผลสนับสนุนตนเองว่าใช่แน่ๆ คือพ่อแม่ลำเอียง

เราอาจจะบอกว่าเหตุผลพวกนั้นผิด ไม่เป็นความจริง ลูกก็จะอ้างนั่นอ้างนี่ไปเรื่อยว่าพ่อแม่ลำเอียง แต่ว่าในเวลาเดียวกับที่เราพยายามอธิบายนั้นเอง เขาจะบอกว่าเราก็อ้างนั่นอ้างนี่อยู่นั่นแหละ ความจริงคือพ่อแม่ลำเอียง

ภรรยารู้สึกว่าสามีไม่รัก สามีรู้สึกว่าภรรยาไม่เข้าใจ ประชาชนรู้สึกว่ารัฐบาลไม่มีความสามารถ เรื่องเหล่านี้คล้ายกัน แทนที่จะนั่งแก้ข้อกล่าวหา วิธีที่ดีกว่าและเร็วกว่าด้วยคือพิสูจน์ตนเองด้วยการกระทำ

เมื่อลูกว่าเราลำเอียง การกระทำแรกคือนั่งฟัง ไม่ขัดคอ

ฟังให้หมด ปล่อยลูกพูด แล้วบอกเขาว่าพ่อแม่รับฟัง พ่อแม่จะดูว่าทำอะไรได้บ้าง
จากนั้นเราทำจริง มิใช่ให้สัญญาลมๆแล้งๆ

ทำอะไร อย่างแรกคือทบทวนตนเองอย่างจริงจังว่าเราพลาดตรงไหนที่ทำให้เขาเข้าใจเช่นนั้น

ใช่แล้ว ลูกอาจจะเข้าใจผิดจริงๆ เขาเข้าใจผิดได้เพราะเขาเอาหลักฐานแพะชนแกะมาว่าเรา เราไม่มีหน้าที่ฆ่าแพะฆ่าแกะ เรามีหน้าที่ทำให้เขารู้ว่าเรารักสองคนเท่าๆ กันเสมอ แต่ที่ปฏิบัติไม่เหมือนกันเพราะคนสองคนย่อมไม่เหมือนกัน ไม่นับว่าพ่อแม่เผลอได้เป็นเรื่องธรรมดา คนทุกคนเผลอได้ทั้งนั้น ต่อไปพ่อแม่จะไม่เผลอ

เพียงแสดงความตั้งใจจริง หลายครั้งความรู้สึกก็หายไปแล้ว พ่อแม่ยังไม่ทันจะทำอะไรเลยด้วยซ้ำไป

สมมติเราลำเอียงจริง ซึ่งเป็นไปได้ การรับฟังเขาจะช่วยให้เขาเรียนรู้และยอมรับได้เร็วว่าเราลำเอียงจริงๆนั่นแหละ

เขาจะได้ทำตัวถูกตั้งแต่ตอนแรกๆ เออ พ่อแม่กูลำเอียง

ชีวิตของเขาจะไปได้ดีกว่า

Cr. นายแพทย์ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์

Published by #พ่อลูกเจนอัลฟ่า

ประสบการณ์คุณพ่อลูกเจนอัลฟ่า 2 คน และบริหารโรงเรียนเสริมพัฒนาการเด็กเล็กตั้งแต่ปี 2015

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: